Μια συγκλονιστική τοπική ιστορία από την περίοδο της Τουρκοκρατίας στη Λήμνο ήρθε στο φως της δημοσιότητας, μέσα από μια προσωπική κατάθεση ψυχής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η κ. Ράνια Γιαλούρη μοιράστηκε με τους διαδικτυακούς της φίλους μια αληθινή, προφορική παράδοση, όπως η ίδια τη διδάχθηκε από τις αφηγήσεις της γιαγιάς της, ζωντανεύοντας τις μνήμες και τα δράματα που σημάδεψαν τον τόπο.

Η ιστορία διαδραματίζεται στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, στην περιοχή του ποταμού έξω από τον Κάσπακα, όπου οι γυναίκες του χωριού συνήθιζαν να πλένουν τα ρούχα τους. Μια λανθασμένη εκτίμηση της ώρας εξαιτίας του πετεινού στάθηκε η αφορμή για μια τραγική συνάντηση με έναν Τούρκο αξιωματούχο, η οποία οδήγησε σε μια απεγνωσμένη μάχη για την υπεράσπιση της τιμής και της ελευθερίας.

Η ανάρτηση της Ράνιας Γιαλούρη:

«Αληθινή ιστορία.

Στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου λίγο πιο έξω απο τον Κάσπακα στον ποταμό όπως ξέρουν οι ντόπιοι, διαδραματίστηκε η παρακάτω ιστορία επι Τουρκοκρατίας, όπως την θυμάμαι απο τις αφηγήσεις της γιαγιάς μου.

Τα χρόνια εκείνα συνηθίζονταν τόσο οι μεγαλυτερες όσο και οι νεαρές κοπέλες να πλένουν τις κουβέρτες τους,τις καρπέτες τους κλπ. στις γούρνες που υπήρχαν δίπλα στο εκκλησάκι όπως βλέπετε στις φωτογραφίες.

Καθως ρολόγια δεν υπήρχαν εκείνη την εποχη το ξυπνητηρι τους ήταν το λάλημα του πετεινου .Αξημερωτα ακόμη μαζεύονταν στον ποταμό και άρχιζαν το πλύσιμο .

Στο χωριό κατοικούσε με τον σύζυγο και τα παιδιά της μια όμορφη κοπέλα την οποία γλυκοκοιταζε ένας Τούρκος αξιωματούχος, καθώς όμως η γυναίκα ήταν παντρεμένη δεν μπορούσε να την παρενοχλήσει.

Το μοιραίο ξημέρωμα η κοπέλα άκουσε το λαληλα του πετεινού και υπεθεσε ότι ήρθε η ώρα να πάει στον ποταμό .. Εξω νύχτα ακόμα.. Το λαλημα του πετεινου παραπλανητικο.. Αξημερωτα βρέθηκε στον ποταμό και άρχισε να πλένει,τότε ήταν που άκουσε καλπασμο αλόγου..

Γρήγορα αντιλήφθηκε ότι ήταν ο Τούρκος καθώς της φώναξε γκιαουρισα μόνη σου είσαι δω; αυτή με τρόμο απάντησε:όχι αφέντη μου περιμένω από στιγμή σε στιγμή τον κύρη μου…Ο Τούρκος έφυγε μα εκείνη ήξερε ότι σύντομα θα γυρνούσε ,τότε σκέφτηκε πως ο μόνος τρόπος να γλυτώσει ήταν να κρυφτεί.. Άφησε τα ρούχα στη γούρνα, σήκωσε μια μεγάλη πλάκα και μπήκε από κάτω.. απο τον τρόμο της δεν καταλάβαινε ούτε το παγωμένο νερό που της τρύπουσε το κορμί στο καταχειμωνο.

Λιγο αργότερα ο Τούρκος επέστρεψε με άγριες διαθέσεις αφού κατάλαβε ότι του είχε πει ψέματα ούρλιαζε , φώναζε αλλά δεν τη βρήκε…Σαν ξημέρωσε μετά από ώρες ή κοπέλα βγήκε και αναζητησε βοηεια στη στάνη ενός βοσκού,διηγήθηκε την περιπέτεια της και εκείνος με όσα μέσα διέθετε την περιεθελψε,αλλά θες ο τρόμος,θες ο φοβος, θες το κρύο η κοπέλα το επόμενο πρωί ξεψυχησε…

Κάθε γωνιά της Λήμνου έχει και μια ιστορία να διηγηθεί!!!»