Την κατασκευή ενός νέου κτιριακού συγκροτήματος, στο οποίο θα συστεγάζονται το Ειδικό Νηπιαγωγείο, το Δημοτικό και το Ε.Ε.Ε.ΕΚ., προτείνει ο πρόεδρος της Κοινότητας Καλλιθέας, Παλαιολόγος Κυριαζής, με ανάρτησή του στην προσωπική του σελίδα.
Στην πρότασή του περιγράφει έναν λογικό και ενδιαφέροντα ευρύτερο σχεδιασμό: Ένα συγκρότημα που θα στεγάσει τις τρεις σχολικές μονάδες, με δυνατότητα να φιλοξενήσει μακροπρόθεσμα και άλλες δομές, ώστε να καλυφθούν τα σοβαρά κενά στη φροντίδα των ΑμΕΑ, τα οποία παραδέχεται και ο ίδιος ότι υπάρχουν. Όπως υποστηρίζει, το οικόπεδο του σημερινού σχολείου είναι αρκετά μεγάλο για μια τέτοια προοπτική, ενώ συνοδεύει την ανάρτηση και από μια φωτορεαλιστική, ελκυστική, εικόνα.

Ένα σύγχρονο σχολικό συγκρότημα, σχεδιασμένο για τις ανάγκες των μαθητών, είναι ασφαλώς το επιθυμητό! Για να αποκτήσει όμως το σχέδιο και το όραμα σάρκα και περιεχόμενο, χρειάζεται χρόνος, πολύς χρόνος, κυρίως γιατί αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στο μηδέν, τόσο που είναι άκαιρη ακόμη και μια ερώτηση για το χρονοδιάγραμμα!
Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα που αφορούν τις σημερινές οικογένειες και τα παιδιά τους! Μέχρι να γίνουν όλα αυτά, πού και κυρίως υπό ποιες συνθήκες θα λειτουργεί το σχολείο; Ποια λύση προβλέπεται για τα παιδιά που φοιτούν σήμερα;
Η σημερινή κατάσταση όπως ομολογούν οι γονείς αλλά και εκπαιδευτικοί που έχουν περάσει από το σχολείο δεν είναι καλή! Το πρόβλημα, δεν εξαντλείται στην συχνή παρουσία ποντικιών.
Στις περιγραφές για τις συνθήκες λειτουργίας του σχολείου μεγάλο πρόβλημα είναι η έλλειψη χωριστών αιθουσών και κατάλληλα διαμορφωμένων χώρων, ώστε κάθε παιδί να έχει την υποστήριξη που χρειάζεται. Παιδιά που έχουν ανάγκη από ησυχία και λιγότερα ερεθίσματα δυσκολεύονται όταν βρίσκονται όλα μαζί σε έναν ενιαίο χώρο, ενώ περιορίζονται και οι δυνατότητες των εκπαιδευτικών να τα βοηθήσουν.
Μια ουσιαστική λύση, επομένως, απαιτεί ασφαλή και υγιεινή στέγαση, επαρκείς αίθουσες και χώρους για εργασία σε μικρές ομάδες ή εξατομικευμένη υποστήριξη, με πρόβλεψη για τις διαφορετικές ανάγκες των μαθητών.
Το σχολείο που προτείνει ο Παλαιολόγος Κυριαζής μπορεί να καλύψει αυτές τις ανάγκες, όμως ένας τέτοιος σχεδιασμός θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα σε έναν ορίζοντα πέντε – έξι ετών, στην πιο αισιόδοξη εκδοχή και εφόσον όλα προχωρήσουν χωρίς σοβαρά εμπόδια.
Για τα παιδιά και τους γονείς τους, όμως, αυτά τα χρόνια είναι σχολική ζωή που περνά. Γι’ αυτό και η πρόταση για το μέλλον χρειάζεται να συνοδευτεί από μια άλλη συγκεκριμένη πρόταση για το παρόν.
Το όραμα του αύριο, δυστυχώς, δεν λύνει το πρόβλημα του σήμερα!









