Από τα μούτρα του George Le Nonce
Μεταξύ μας είμαστε.
Δεν μας βλέπει κανείς,
δεν μας ακούει κανείς.
Μπορείς να αισθανθείς
σαν στο σπίτι σου.
Βγάλε αυτό το πρόσωπο
με τον εγχάρακτο καγχασμό.
Βγάλε αυτό το σώμα
με τον εγκολπωμένο ακκισμό.
Μην ανησυχείς, δεν θα σου διαβάσω ποιήματα.
Θα σε πάρω μόνο αγκαλιά
σαν να ήσουν αυτός που δεν πρόλαβες να γίνεις.
Δεν θα σου μιλάω, δεν θα σου ζητώ τίποτε,
θα σε φιλάω μόνο στο στόμα και θα σε χαϊδεύω
χωρίς να με ενοχλεί η προϊούσα σήψη.
Σαν να υπήρχε ακόμη το ενδεχόμενο
να ζήσουμε, εγώ κι εσύ, ζωντανοί να ενωθούμε.
