Από το everything you know is wrong
Oι δρόμοι της πόλης (η πόλη η ίδια ενδεχομένως) τελειώνουν, όταν τελειώνουν και οι παραλλαγές των διαδρομών που μπορείς να κάνεις σε αυτήν. Αγίου Δημητρίου, Βενιζέλου, Φιλίππου, Χαλκέων, Εγνατία, Καστριτσίου, Αγ. Σοφίας, Κεραμοπούλου, Σβώλου, Γούναρη, Εθνικής Αμύνης, Τσιμισκή. Σήμερα πρόσεξα, πρώτη μου φορά, πόσο ωραία είναι τα λουλούδια στον κήπο της Παναγίας Χαλκέων. Πριν από χρόνια μπήκα σ’ ενα ανθοπωλείο στη Χαλκέων. Μέσα, έκλαιγε μια γυναίκα. Οσο μού έφτιαχνε την ανθοδέσμη, έκλαιγε με μαύρο δάκρυ, κυλούσαν δάκρυα και μύξες πάνω στα λουλούδια. Κι όλο μού έλεγε συγγνώμη. Δεν ρώτησα να μάθω πώς, τι και γιατί. Στη Χαλκέων, και πάλι, λίγα χρόνια αργότερα, κάπου δίπλα στο ανθοπωλείο, το οποίο δεν υπήρχε πια, σ’ ενα φαρμακείο, μού κάνανε δώρο έναν ουροσυλλέκτη – το πιο απρόσμενο δώρο που μου έχουνε κάνει ποτέ.
Στη Χαλκέων, πάλι, πριν από χρόνια, μια μηχανή μπήκε ανάποδα στο ρεύμα, σταμάτησε έξω από ένα ισόγειο γραφείο και γάζωσε με το καλάσνικοφ τον τύπο που καθόταν στο γραφείο. Οι εφημερίδες της εποχής γράψανε ρεπορτάζ αναλυτικά για το μαφιόζικο χτύπημα, που δεν έμαθα αν εξιχνιάστηκε ποτέ.
