Γράφει ο Silentcrossing’s
Μπήκα στο διπλανό ζαχαροπλαστείο και ζήτησα από την ιδιοκτήτρια μία κούτα για να μαζέψω τον γάτο, εκείνη έτρεξε να με βοηθήσει, μπράβο σας κύριε, μου είπε, τέσσερις μέρες είναι στο πεζοδρόμιο ο γάτος και δεν τον μαζεύει κανείς. Δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό της καλής ζαχαροπλάστριας να μαζέψει η ίδια το γάτο έξω από το μαγαζί της ή έστω να τηλεφωνήσει στο Δήμο. Μετά, όταν τον έβαλα στο κουτί του ζαχαροπλαστείου μαζεύτηκε η γειτονιά που επιβεβαίωσε το τετραήμερο ψυχοράγισμα μέσα σε ένα βουητό από τς τς τς δεν υπάρχει κράτος και άλλα τέτοια. Τέσσερις γαμημένες μέρες δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να τον μαζέψει. Οι περαστικοί έκαναν ότι δεν έβλεπαν το γάτο που ξεψυχούσε. Και μιλάμε για χιλιάδες περαστικούς, ντόπιους και τουρίστες. Προσπερνούσαν με απέχθεια, ίσως και λίγο πόνο, που κρατούσαν ως την επόμενη γωνία. Στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης όλοι έκαναν ότι δεν έβλεπαν. Τον πήγα στο γιατρό με έξοδα που δεν μου περισσεύουν και φυσικά του έκανε ευθανασία. Τουλάχιστον δεν θα υπέφερε άλλο.
.
Στην Κάινα Χανίων οι μαζικές δηλητηριάσεις ζώων συνεχίζονται. Και συνεχίζονται γιατί στην τοπική κοινότητα αυτό είναι αποδεκτό. Πέρυσι ο φρενοβλαβής δολοφόνος χτύπησε δύο φορές με απανωτές φόλες μέσα στον ίδιο μήνα. Και φέτος συνέχισε ανενόχλητος το έργο του. Φτάσαμε στους 80 θανάτους. Οι διαμαρτυρίες πολιτών και σωματείων από όλο τον κόσμο δεν ήταν ικανές να τον σταματήσουν. Λογικό, αφού έχει την συγκάλυψη όλου του χωριού. Στην Κάινα οι κάτοικοι ξέρουν ως και τι χρώμα κάλτσες φοράει ο καθένας, δεν γίνεται να μην ξέρουν ποιος είναι ο δολοφόνος. Συγκαλύπτουν όλοι μαζί ένα έγκλημα. Τους έχω νέα: κι εμείς ξέρουμε ποιος είναι και ποιοι τον συγκαλύπτουν κι επειδή δεν έχει καθόλου πλάκα πια, θα φροντίσουμε το χωριό να μείνει για πάντα χαραγμένο στη συνείδηση όλου του πλανήτη ως τόπος φρίκης και μαρτυρίου. Και θα εξαφανιστεί για πάντα από τον τουριστικό χάρτη. Τι κρίμα!
May you live your myth in Crete-Because animals don’t!







