Από το silentcrossing.wordpress.com
μερικά τουήτς είναι μικρά χρωματιστά φωτάκια που αχνοφέγγουν ένα βράδυ αυγούστου με καθαρό ουρανό απ’ το απέναντι νησί//μερικά κορίτσια είναι μικρά νησάκια στις κυκλάδες, εκατόν τριάντα έξι ναυτικά μίλια από τον πειραιά//πνίγεσαι στην αστυπάλαια, στην αμοργό, στη δονούσα, στέκεσαι για λίγο να ξαποστάσεις πάνω τους πριν βουτήξεις ξανά στην ασχήμια//εμάς τα κορίτσια μας έχουν στην τσάντα μαλόξ και αργύρη χιόνη//ακούνε μπίλι χολιντέι και τομ γουέιτς//τη νύχτα χορεύουν μικρασιάτικα//και όταν μας χαμογελούν το δέρμα τους συσπάται//τα κορίτσια μας θα τα βρείτε στη δραπετσώνα με τους εργάτες//στο θησείο με τους σενεγαλέζους//να περιφρουρούν αντιεξουσιαστικές πορείες στην καλλιθέα//να φωνάζουν για τους φτωχούς//
η καλλιθέα είναι εργατούπολη γεμάτη πρόσφυγες και μας έχουν ανάγκη ρε!//στα διακστήρια για την κούνεβα//στον πειραιά με τους λιμενεργάτες//για τα κορίτσια από την αμοργό έγραψε ο γκάτσος όμως αυτά διαβάζουν ρίτσο//και τα βράδια με πανσέληνο τραγουδούν βαμβακάρη και καίνε τα αθλητικά τους παπούτσια σε ατέλειωτες διαδρομές//ηρακλειά-σχοινούσα//ή τα πρωινά σε αντιφασιστικές πορείες στο νέο φάληρο//φωτογραφίζουν άσπρες μπουγάδες στα προσφυγικά της νίκαιας//γυρνούν στην κοκκινιά με μια τσάντα πορτοκάλια και φωνάζουν δυνατά Venceremos!//τα δικά μας κορίτσια έχουν μάτια που υπομένουν ανοιχτά κάτω απ’ τα βλέφαρα//μάτια γλυκιάς συμμορίας που προστατεύει την ομορφιά//κορίτσια που ονειρεύονται δέντρα με λωτούς//και βοκαμβίλιες και καλαμάρια αμοργιανά//τίποτα το φοβερό δηλαδή//τίποτα και όλα μαζί//αυτά είναι τα κορίτσια μας//που να καταλάβετε εσείς
